Start seizoen 2016-2017

Het einde van de zomervakantie is in zicht, dus wordt het tijd om dogi’s uit de kast te halen.
Op woensdag 7 september vliegen en rollen we terug in!

Registratie voor de verzekering gebeurt nog altijd via Aiki Libre, de prijs van het lidgeld is niet veranderd.

OPGELET! Er is een nieuwe regeling op zaterdag.
Vanaf 10 september gooien we de groepen bij elkaar en geven we twee uren les. Vanaf dan zijn ook geïnteresseerde ouders welkom op de mat en kunnen ze meedoen.
We trainen dan anderhalf uur met zijn allen, en het laatste halfuur trainen we verder met de gevorderden en dat is vanaf 6e kyu of blauwe gordel.

Tot op de mat!

Budo for Life 2015

Op zondag 13 december organiseren we samen met de andere Japanse krijgskunsten die actief zijn in S&R Rozebroeken een uniek event: Budo for Life. In samenwerking met Music for Life (StuBru) en ten voordeel van Dokters van de Wereld.

budo-dokters

Het doel is om van 9 tot 19 u open trainingen te voorzien, samen met jullie, door middel van een vrije gift. Ook zal er mogelijkheid zijn om de deelnemende clubs beter te leren kennen met hun staanplaats. Uitzonderlijk zal gedurende de trainingen aangepaste muziek worden gespeeld door een Dj!
En er zullen budo-pralines te koop zijn!

Je komt toch ook?
Breng gerust vrienden, familie, kennissen en al wie je onderweg tegenkomt mee!

Week van de Gentse Sportclub

11951358_1487996678179120_430375998041397782_n

 

Aikidoe  opent de deuren tijdens de Week van de Gentse Sportclub van 12 t/m 27 september.

We combineren het dit jaar met AikiFriends, de mogelijkheid voor leden om eens een vriend, vriendin, broer, zus, neef of nicht mee te nemen naar de dojo.

Om het compleet te maken is het van 20 tot 26 september ook nog eens  Aikido Vredesweek!

Welkom in de wondere wereld van Aikido!

 

Tweede kans

Op een officiële bijeenkomst was bijna beslist dat een bepaalde krijger geen promotie zou krijgen omdat hij ooit verslaafd was geweest aan alcohol. Een wijze krijger nam het woord en zei: “Als je iedereen opgeeft die ooit een fout heeft gemaakt, dan kun je niet hopen ze ooit te helpen. Als deze man spijt heeft van zijn fouten, zal hij twee keer zo hard werken om dingen te veranderen en zijn naam in ere te herstellen. We moeten hem promoveren, want hij wordt een waardevolle aanwinst voor ons.”

“Ben jij bereid hier de verantwoordelijkheid voor de nemen?” vroeg een andere krijger. “Natuurlijk”, antwoordde de eerste.
“Waarom zo’n risico nemen?”, vroeg een derde.

De eerste krijger antwoordde rustig: “Ik vertrouw hem omdat hij een fout maakte en hiervan hersteld is. Het is veel gevaarlijker iemand te promoten die nog geen fouten gemaakt heeft, want als het zover is, bestaat de kans dat ie anderen vernietigt in een poging te overleven.”

De raad keurde de promotie goed.

– Bron: Hagakure, Yamamoto Tsunetomo

Meesterschap, een kwestie van hard werken

Een oude meester in de krijgskunsten riep op z’n sterfbed z’n beste studenten bijeen en zei: “Er is niets meer dat ik jullie kan leren. Als je beslist zelf studenten aan te nemen, moet je bereid zijn elke dag meer te trainen dan zij allen doen. Meesterschap behouden is meer een kwestie van hard werk dan van één of andere geheime kennis.

Dit geldt voor elk pad, zelfs poëzie.

– Hagakure, Yamamoto Tsunetomo

Een spiegel, een bel

Toen de priesters van Mugenyama voor hun tempel een grote bel nodig hadden, vroegen ze de vrouwen in de omgeving om hun oude bronzen spiegels te geven, zodat ze die konden omsmelten.

Honderden spiegels werden voor dit doel geschonken, en allemaal waren ze van harte gegund, behalve één: die spiegel was afkomstig van een boerenvrouw. Direct nadat ze haar spiegel aan de priesters had gegeven kreeg ze daar spijt van. Ze bedacht hoe oud de spiegel was, hoe hij de lach en de tranen van haar grootmoeder had weerkaatst, en zelfs die van haar overgrootmoeder. Elke keer dat de boerenvrouw naar de tempel ging, zag ze haar afgedankte spiegel in een grote hoop achter een hekje liggen. Ze herkende hem aan de tekening op de achterkant, die bekend staat als de Sho-Chiku-Bai, oftewel de drie emblemen van de pijnboom, de bamboestengel en de pruimenbloesem. Ze wilde dolgraag haar arm uitstrekken door het hek om haar beminde spiegel terug te stelen. Haar ziel was in de spiegelende voorzijde, en vermengde zich met de zielen van degenen die erin gekeken hadden nog voor zij geboren was.

Toen ze bezig waren om de bel voor Mugenyama te maken, ontdekten de belgieters dat een van de spiegels maar niet wilde smelten. Ze zeiden dat dat kwam omdat degene die de spiegel had geschonken daar achteraf spijt van had gekregen, waardoor het metaal hard geworden was, zo hard als het hart van de zelfzuchtige vrouw.

Al gauw wist iedereen wie de geefster was van de spiegel die niet wilde smelten. Boos en beschaamd verdronk de boerenvrouw zichzelf, maar eerst schreef ze een briefje met de mededeling: “Als ik dood ben zullen jullie de spiegel kunnen smelten, en je bel kunnen gieten. Mijn ziel zal komen tot degene die de bel zo hard slaat dat hij breekt, en aan hem zal ik grote rijkdom brengen.”

Toen de vrouw dood was smolt haar spiegel onmiddellijk, de bel werd gegoten en opgehangen op de gebruikelijke plaats. Veel mensen hadden gehoord van de laatste geschreven boodschap van deze overleden boerenvrouw, en massa’s mensen kwamen naar de tempel, en één voor één beukten ze zo hard als ze maar konden op de bel, in de hoop dat die zou breken, om daardoor een enorme rijkdom te verwerven.

Dag na dag ging het door, en uiteindelijk werd de herrie zo onverdraaglijk, dat de priesters de bel in het moeras gooiden, waar hij nog altijd aan het zicht onttrokken ligt.

De theemeester en de ronin

Een meester in Cha-Dong (weg van de theeceremonie), Tajima Kozo, werd uitgedaagd door een gewetenloze ronin die er zeker van was gemakkelijk te kunnen winnen. Niet in staat zich aan de uitdaging te onttrekken zonder verlies van eer, bereidde de meester zich voor op de dood. Hij bracht daarom een bezoekje aan een naburige Kenjitsu meester en vroeg of deze hem de juiste weg kon leren om op de juiste manier te sterven. “Uw bedoeling is prijzenswaardig”, sprak de expert, “en ik ben blij u te kunnen helpen, maar wees zo vriendelijk en schenk mij een kom thee.”

Tajima, gelukkig met waarschijnlijk de laatste kans om zijn kunst te beoefenen, ging volledig op in de ceremonie van de theebereiding en vergat alles om zich heen. De expert werd diep getroffen door de rust waarmee de meester de thee inschonk. “Het is helemaal niet nodig dat ik u leer te sterven”, zei hij tot hem. “Uw concentratie is zo diep, dat u elke zwaarddrager tegemoet kunt treden. Wanneer de ronin tegenover u staat, denk er dan in de eerste plaats aan dat u thee gaat schenken voor een gast. Groet hem hoffelijk. Leg uw bovenkleed af, vouw het zorgvuldig en leg uw waaier er bovenop, precies zoals u dat net deed. Trek vervolgens uw katana en breng hem boven uw hoofd, gereed om toe te slaan als de tegenstander aanvalt en concentreer u uitsluitend op deze handeling.”

Tajima bedankte hem en begaf zich naar de plek waar het gevecht zou plaatsvinden. Hij hield zich aan de les van de expert en doordrong er zich volledig van dat hij thee zou gaan schenken voor een vriend. Toen hij het zwaard boven zijn hoofd tilde, voelde de ronin dat voor hem een heel andere persoonlijkheid zat, hij zag geen enkele opening. Tajima leek hard als een rots zonder enig spoor van angst of zwakheid. Volkomen ontmoedigd wierp de ronin zijn katana weg en vroeg nederig vergiffenis voor zijn onwaardig gedrag.